Στο τέλος του φθινοπώρου και πριν τα Χριστούγεννα σε όλο τη νησί γίνονται τα "χοιροσφάγια". Το έθιμο της σφαγής του χοίρου και η διασκέδαση που τη συνοδεύει έχει τις ρίζες του στους βυζαντινούς χρόνους. Ακόμα και στις μέρες μας η παράδοσή αυτή παραμένει ζωντανή και αποτελεί αφορμή για συγκέντρωση των κατοίκων και γλέντια με χορό και τραγούδι.
Τα παραδοσιακά χοιροσφάγια κρατούν συνήθως τρεις μέρες και ακολουθείται μια συγκεκριμένη διαδικασία. Την πρώτη ημέρα ξεκινούν με το σφάξιμο των χοίρων, φτιάχνονται «πασπαλάδες» ή «λαρδιά» (δέρμα κομμένο σε μικρά κομματάκια τα οποία βράζονται), «γλύνα» (υπόλειμμα πάχους μετά το βράσιμο), «σίσιρα» (κομματάκια κρέατος που βράζονται). Το επόμενο βήμα είναι ο τεμαχισμός του χοίρου σε κομμάτια, τα οποία στη συνέχεια γίνονται κιμάς εκτός από μπριζόλες που θα καπνιστούν για να γίνουν οι «λούζες». Την δεύτερη μέρα προετοιμάζουν τα περίφημα Ανδριώτικα λουκάνικα, τα γεμίζουν, τα δένουν και τα κρεμούν μέχρι την επόμενη ημέρα που τα καβουρντίζουν με τη γλύνα και τα τοποθετούν σε ειδικούς τενεκέδες με γλύνα ώστε να διατηρούνται φρέσκα.
